Yoğun Bakım Ünitesinde Takip Edilen COVID-19 Hastalarında Gelişen Bakteriyel Koenfeksiyonların Tanımlanması
Banu Karaca, Murat Aksun, Nagihan Karahan, Senem Girgin, Bahar Örmen, Ahmet Salih Tüzen, Tuna Demirdal, Atilla Şencan
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
Giriş:
Covid-19 hastalarında klinik seyirde görülen ağır pnömoni, ARDS ve sitokin fırtınası gibi tablolar nedeniyle sıklıkla yoğun bakım takibi gerekmektedir. Bununla beraber kritik hastalarda gerek mekanik ventilasyon gerek hastalıkta oluşan immun durum ve olası steroid kullanımının yarattığı enfeksiyona yatkınlık nedeni ile bakteriyel ve fungal koenfeksiyonlar tabloya eşlik edebilmektedir. Eşlikçi bu enfeksiyonlar ise sürecin ciddiyetini arttırıp mortalitede etkili olmaktadır.
Gereç ve Yöntem: 3. basamak yoğun bakım ünitesinde izlenen COVID-19 olgularının verileri retrospektif olarak incelendi. PCR testi pozitif olan ve akciğer tomografisinde COVID-19’a ait tutulum alanları gözlenen 351 olgu çalışmaya dahil edildi. Hastalar koenfeksiyon gelişen (n:216) ve gelişmeyen (n:135) olarak 2 grupta incelendi. Demografik verilerin yanında komorbid hastalıklar, 0 ve 3. gün SOFA skorları, mekanik ventilasyon durumu, toplum/hastane kökenli olma durumları araştırıldı. Bunun yanında koenfeksiyon olgularında enfeksiyon bölgeleri, etken mikroorganizmalar verilen antibiyotik tedavileri, tomografi ve laboratuar verileri, yoğun bakım ünitesinde yatış süreleri, septik şok gelişme durumu ve mortalite oranları açısından koenfeksiyon olan ve olmayan grup arasındaki ilişki incelendi.
Bulgular: Yoğun Bakım Ünitesinde izlenen 351 COVID-19 olgusunun bakteriyel komorbidite üremesi olan ve olmayan olarak gruplandırılmıştır. Hasta gruplarının demografik verileri Tablo-1'de, klinik verilerin karşılaştırılması Tablo-2 'de, laboratuar verilerinin karşılaştırılması Tablo-3'te, kültürdeki üreme/antibiyoterapi verileri Tablo-4'te özet olarak verilmiştir.
Tartışma ve Sonuç: Bakteriyel koenfeksiyonu olan grupta 3. gün SOFA skorunda yükseklik, invaziv mekanik ventilasyon, yoğun bakımda uzun süre yatış, septik şok ve 21. gün mortalite daha yüksek oranda gözlendi. Bu oranlar istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Benzer çalışmalarda da mekanik ventilasyonun ve yoğun bakımda uzun süre yatışın koenfeksiyon açısından bağımsız risk faktörü olduğu belirtilmektedir. Total mortalite oranı koenfekte hastalarda literatürle benzer oranlarda (%36) yüksek oranlarda bildirilmektedir. Laboratuar belirteçlerinden ise çalışmamızda koenfekte hastalarda anlamlı olarak koenfekte olmayan grup ile karşılaştırıldığında daha yüksek saptanan parametreler nötrofil/lenfosit oranı, PNL yüksekliği, prokalsitonin, CRP, BUN ve ferritin yüksekliği olarak bulundu. COVID-19 hastalarının yoğun bakım ünitesi takiplerinde enfeksiyonların olaya eşlik etmesi morbidite ve mortaliteyi arttırır.
|