MAGNEZYUM SÜLFAT TEDAVİSİ ALAN PREEKLAMPSİ TANILI HASTADA GENEL ANESTEZİ UYGULAMASI
Yusuf Güvenç SERT, Cihat AYAZ, Tuğba KARAMAN
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon A.D.
Giriş: Preeklampsi; gebeliğin 20. haftasından sonra hipertansiyon, ± proteinüri ile karakterize pulmoner ödem, intrakraniyal kanama, karaciğer ve böbrek yetmezliği gibi maternal etkileri olan bir sendromdur [1,2]. Gebeliklerin %4,6’sında görülmektedir [3]. ≥ 37 gebelik haftasında preeklampsi doğum endikasyonudur 1]. Olgumuzda preeklampsi tanılı hastada magnezyum tedavisinin genel anesteziye etkisini sunmayı amaçladık.
Olgu: Hastamız 29 yaş 60 kg kadın, 37 haftalık gebe, hipertansiyon gelişmesi üzerine preeklampsi ön tanısı ile ASA 3E olarak operasyona alındı. Tansiyon 150/100 olarak ölçüldü. Platelet değerlerinde düşüş olduğu için genel anestezi uygulandı. Vaka bitiminde volatil anestezik kesilerek uyandırma aşamasına geçildi. Anestezik ajan 0.1 MAC değerine düşünce 200 mg iv sugammadeks uygulandı. 30 dk geçmesine rağmen kas hareketleri görülmeyince sugammadeks tekrarlandı. Kas hareketlerinde değişiklik olmadı. Acil beyin BT çekildi, akut radyopatoloji görülmedi. Postoperatif magnezyum değeri 11,89 olduğu görülünce hipermagnezemi tedavisine başlanıp entübe şekilde yoğun bakım ünitesine alındı. %0.9 NaCI ile hidrasyon sağlandı. Loop diüretikleri ve iv kalsiyum verildi. 24 saat sonra magnezyum normal aralığa geldi, hasta ekstübasyon kriterlerini karşılayınca ekstübe edildi.
Tartışma ve Sonuç: Preeklamptik hastalarda nöbetlerin önlenmesi için magnezyum iv 4-6 gr 20 dakikada verilir ve 1-2 gr/sa şeklinde 24 saat devam edilir. Tedavi süresince hastanın patellar refleksleri, solunum hızı ve idrar çıkışı takip edilmelidir. Magnezyum antikonvülzan etkisini glutamatın NMDA reseptörüne bağlanmasını antagonize ederek gösterir. Presinaptik bölgede kalsiyum taşınmasını, asetilkolin salınımını azaltarak postsinaptik membranın duyarlılığını ve kas membran uyarılmasını azaltır. Genel anestezi süresince standart doz magnezyum alan hastalarda bile kas gevşetici etkisini potansiyelize ederek etki sürelerinin uzamasına neden olabilir(4). Magnezyum tedavisi sonrası kanda kontrolsüz yükselmeler görülebilir. Terapotik kan düzeyi 4-8 mg/dl’dir. 9-12 mg/dl’ye ulaştığında uyku hali, derin tendon refleks kaybı, muskuler paralizi, solunum depresyonu görülebilir. Hastada postoperatif kas hareketleri gözlenmeyince ayırıcı tanıda kas gevşetici etkisinin yeterli tersine dönmemiş olabileceği, elektrolit bozukluğu, serebrovasküler olay, nöbet düşünülmelidir. Özellikle magnezyum tedavisi alan hastalarda hipermagnezemi gelişebileceği için preoperatif magnezyumlu mayilerin veriliş hızı ve ne kadar verildiği sorgulanmalıdır.
|