İlgili bildiri özeti aşağıda dikkatinize sunulmuştur. Bildiri özetini ilgili linkler aracılığı ile yazdırabilir, pdf doküman olarak kaydedebilir yada kabul yazısı alabilirsiniz.

PDF Kaydet Yazdır
Kongre Program

Tark 2015

S-45

Yağ embolisi nedeniyle Venö-Venöz Extracorporeal Membrane Oxygenation(ECMO) kullanımı

Murat Haliloğlu1, Mustafa Kemal Arslantaş1, Beliz Bilgili1, Fethi Gül1, Yaşar Birkan2, İsmail Cinel1

1Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı, İstanbul
2Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı, İstanbul


GİRİŞ/AMAÇ Pulmoner yağ embolisi majör travmanın nadir fakat ciddi bir komplikasyonudur. Hafif nefes darlığından ani ölüme kadar değişen spektrumda görülebilir, klinik ve radyografik görüntü ARDS ile benzerdir. Pulmoner yağ embolisi için kanıta dayalı spesifik bir tedavi şeceneği yoktur, genelde konvansiyonel solunum desteği ile başarı sağlanır. Ancak ciddi hipoksi ve hiperkarbi gelişirse ölümcül olabilir. Bu çalışmada, yağ embolisine bağlı ciddi solunum yetmezliği gelişen ve 7 günlük ECMO desteği ile başarılı bir şekilde tedavi edilen vakayı sunmak istiyoruz. OLGU Daha önce bilinen bir hastalığı olmayan 27 yaşındaki erkek hastanın araç dışı trafik kazası sonrası çekilen kraniyal BT ve akciğer PA grafilerinde bir patolojiye rastlanmadı. GKS:15 SPO2:%96(2lt/dk nazal O2 alırken) olan hasta, bilateral femur dahil yüzünde ve ekstremitelerinde multiple fraktürleri nedeniyle takip edilirken 8.saatte ani gelişen solunum sıkıntısı nedeniyle entübe edilerek mekanik ventilasyon başlandı. Çekilen akciğer filminde bilateral yaygın infiltrasyon olduğu görüldü. Yatak başı yapılan ekokardiyografide normal sol ve sağ ventrikül fonksiyonları olması kardiyojenik pulmoner ödemi ekarte ettirdi. Majör fraktürleri olan ve PA grafide yeni gelişen bilateral infiltrasyonları hastada bir dışlanma tanısı olan yağ embolisini düşündürdü. Koruyucu ventilatör stratejilerine rağmen oksijenisasyonda düzelme sağlanamadı (PEEP: 14mmHg FiO2: %100 iken pH 7.02, PO2 52 mmHg, PaCO2 66 mmHg, BE¬16 ve Lac¬ 11.1) ve venö-venöz ECMO’ya başlandı. Yağın oksijenatörün işlevini bozarak daha düşük oksijen çıkışı neden olabileceği için daha etkin akım sağlayan tekli kanül tercih edildi. Yedinci günün sonunda hasta dekanüle edildi, sonraki gün de ekstübe edildi. TARTIŞMA/SONUÇ Hastamız şiddetli ARDS olup, prone pozisyon da ECMO da tedavi alternatifleri arasında yer almaktadır. ELSO verilerine göre ARDS’de ECMO’nun sağkalımı %65 oranında arttırdığı bildirilmiştir. Yüzündeki fraktür nedeniyle pron pozisyon verilemeyen olgumuza hemen venö-venöz ECMO başlanması, 7 gün boyunca desteğin sürdürülmesi yaşam kurtarıcı olmuştur. İlk seçenek olmasa da seçilmiş vakalarda ECMO tedavisinin başarıyla uygulanabileceği akılda tutulmalıdır.